Creedence Clearwater Revival- Suzie Q

Creedence Clearwater Revival- Suzie Q

Ξεκίνησαν σαν Blue Velvets το 1964. Τα περισσότερα κομμάτια που τους ανέδειξαν δεν είναι δικά τους. Είχαν όμως άλλα ατού στα χέρια τους:

Τον John Forgety στα φωνητικά που τους έδινε απίστευτη ενέργεια με τον τρόπο που τραγουδούσε.

Το όνομα της μπάντας (όνομα φίλου + σλόγκαν από διαφήμιση μπύρας+ αναγέννηση).

Το rockabilly που απευθυνόταν σε ένα τεράστιο λευκό κοινό της εποχής.

Να πω λίγα πράγματα για την κιθάρα. Με κου -ρα -ζει. Τα σόλα είναι πολύ απλά και η συνεχής τους επανάληψη τα κάνει κουραστικά.

Παρόλα αυτά έχουν φοβερή ενέργεια.

To κομμάτι που παραθέτω είναι του Dale Hawkins αλλά σίγουρα είναι οι CCR που το απογείωσαν.

Jefferson airplane- White rabbit

Το κομμάτι αυτό κατατάχτηκε στα 500 καλύτερα κομμάτια Rock όλων των εποχών.

Γράφτηκε από την Grace πριν πάει στους Airplane. Μόλις αυτή αντικατέστησε την τραγουδίστρια του συγκροτήματος που αποχώρησε γιατί έγινε μαμά (συμβαίνουν κι αυτά στην showbiz αν και συνήθως συμβαίνει το αντίθετο) έφερε «προίκα» κάποια κομμάτια. Ένα από αυτά ήταν και το White Rabbit και ένα άλλο το πολύ γνωστό (αργότερα) Somebody to Love. Μάλλον οι Jefferson Airplane έπιασαν τον πρώτο αριθμό του λαχείου στο –πανέμορφο- πρόσωπό της, και τα δυο κομμάτια τους καθιέρωσαν στην ψυχεδελική σκηνή της Δυτικής Ακτής.

Αν και σιχαίνομαι το μετέπειτα σχήμα τους, τους Jefferson Starship, μπορώ να αναφωνήσω ότι με τέτοια κομμάτια «Ζω την δεκαετία του 60» κι ας έχω γεννηθεί το 1980 (πλάκα κάνω μπρε).

Αφιερωμένο στην κούκλα μου Ράνια που το λατρεύει κυριολεκτικά.

Koko Taylor - Wang Dang Doodle 
Ο φίλος μου ο Γιώτης ήταν απόλυτος, με την έλλειψη ταπεινότητας που δίνει συχνά η γνώση: Δεν μπορείς να τραγουδήσει μπλουζ αν δεν έχεις μαζέψει βαμβάκι, αν δεν έχεις ζήσει τουλάχιστον στο Δέλτα. «Μα εγώ δεν τραγουδάω μπλουζ και είμαι και από τον βορρά» τον πείραζα μιας και όλα τα έπαιρνε στα σοβαρά.
Με κοίταζε επιτιμητικά και ψάχνοντας ανάμεσα σε χιλιάδες βινύλια ψάρευε κάποιο LP της Koko Taylor. 
«Ρε συ του είπα η Koko τραγούδησε στο Σικάγο και ξέρεις τι είναι το Chicago Blues, πολύ ηλεκτρισμός!»
«Ξέρεις από πού είναι ρε»; Φώναζε σκεπάζοντας και τη φωνή της Kokο που τραγουδούσε στο πικάπ. «Από το Memphis. Και ξεκίνησε και από Gospel».
Λοιπόν ας του κάνουμε το χατίρι του φίλου μου του Γιώτη και ας ακούσουμε την Koko σε ένα κομμάτι που έγραψε για χάρη της ο Willie Dixon το «Wang Dang Doodle».

It’s a beautiful day -Hot summer day

Λοιπόν, το ζεύγος Laflamme συνήθιζε να λέει ότι είχαν μείνει από χρήματα. Δεν είχαν να φάνε και χρωστούσανε καμιά δεκαπενταριά νοίκια. Ενώ ήταν σε μαύρη απόγνωση τους ήρθε από την Ελλάδα ένα τσεκ πολλών χιλιάδων δολαρίων από τις πωλήσεις του LP “White Bird” έστω και 15 χρόνια μετά την παραγωγή του!

Η ψωροκώσταινα τους έσωσε έστω και προσωρινά.

Οι Laflamme πέρα από τα έξοχα φωνητικά και τον αξιόλογο στίχο έβαλαν στην psychedelic music το βιολί. Διαλέγω ένα εξαιρετικό κομμάτι από την πρώτη τους δουλειά, το «Hot Summer day” μπας και θυμηθεί το καλοκαίρι ότι επιτέλους πρέπει να κοπιάσει.

Dire straits –Down to the waterline

Συνήθως για να γράψω πέντε –έξι σειρές για κάποια μπάντα θα πρέπει να είναι βράδυ, να είμαι μόνος και να τσούζει στο στομάχι ελαφρά το οινόπνεμα. Σήμερα θα χαλάσω τη συνταγή μιας και είναι Παρασκευή και μάλιστα πολύ νωρίς για «ξίδια».  

Παρασκευή απόγευμα  λοιπόν και Dire straits, οι αληταράδες (με την καλή έννοια βέβαια) όπως τους αποκαλούσα στο ξεκίνημά τους.

Ξεκίνησαν ανοίγοντας συναυλίες για τους Talking Heads και σύντομα έφτασαν πολύ ψηλά στην Αγγλική ροκ σκηνή. Τι χαρακτηρίζει τη μουσική τους;

Θα έλεγα ότι ο στίχος δεν λέει πολλά πράγματα- είναι υπερβολικά λιτός, για να μην πω απλοϊκός. Κάποιοι φίλοι μου αντιτείνουν τον νεορεαλισμό και δεν το δέχονται αυτό (καλώς, δεκτές όλες οι απόψεις).  Όμως σίγουρα ο τρόπος που παίζει κιθάρα ο Marc Knopfler είναι χαρακτηριστικός. Δεν έχω ακούσει πιο γλυκιά κιθάρα και σίγουρα δεν ευθύνεται για τον ήχο το όργανο! Αυτός ο τρόπος παιξίματος και οι μελαγχολικές συνθέσεις έγιναν το σήμα κατατεθέν τους.

Ξέρω ότι αυτές οι πέντε γραμμές είναι πολύ φτωχές και ελλιπείς για τη μεγάλη αυτή μπάντα αλλά δεν χρειάζεται και περισσότερο. Καλύτερα να ακούμε παρά να γράφουμε.

Ray Charles – Georgia On My Mind

Το τραγούδι δεν είναι του Ray αλλά του Gorrell (στίχοι) και Carmichael (μουσική). Παρόλα αυτά ο Ray και σ’ αυτό το κομμάτι είναι εκπληκτικός. Τώρα αν το τραγούδι μιλάει για Γυναίκα ή για την Georgia την Πολιτεία των ΗΠΑ κανείς δεν ξέρει. Πάντως ο Ray είναι από τη Georgia.

« Georgia, Georgia ειρήνη δεν βρήκα. Απλά ένα παλιό γλυκό τραγούδι σε κρατάει στο μυαλό μου»

Όπως είπε χαρακτηριστικά κάποιος μουσικόφιλος: «When i hear this song and see his face i feel really sad he isn't with us anymore i wish he was still alive»

James Brown-This is a mans world

Το παρακάτω κομμάτι υποτίθεται πως είναι ύμνος προς τη γυναίκα αλλά όπως θα προσέξετε στους στίχους κάθε άλλο παρά φεμινιστικό είναι.

Βέβαια πρέπει να αναλογιστούμε και να συνυπολογίσουμε την ανδροκρατούμενη εποχή στην οποία γράφτηκε (άραγε μήπως και τώρα τα ίδια δεν έχουμε;).

Και ο James είναι γνωστός για τη λατρεία του προς τις γυναίκες. Ίσως βέβαια για κάποιο συγκεκριμένο σημείο της ανατομίας τους (sorry) και όχι για τη γυναίκα ως προσωπικότητα.

Εξάλλου όπως λένε και οι γυναίκες, όλοι οι άντρες είναι ίδιοι. Αν τους ξύσεις από κάτω είναι ροζ (το χρώμα του γουρουνιού).

Λοιπόν:

James Brown - It ' s a man's man's man's world

Είναι ένας αντρικός κόσμος μα δεν θα ΄ταν τίποτα χωρίς μια γυναίκα.

Ο άντρας έφτιαξε αμάξια για να μας ταξιδεύουν, άντρας έφτιαξε το τρένο για να μεταφέρει βαριά φορτία, άντρας έφτιαξε τον ηλεκτρισμό για να μας βγάλει απ΄ το σκοτάδι. άντρας έφτιαξε την σφαίρα για πόλεμο όπως και ο Νώε την κιβωτό. Είναι ένας αντρικός κόσμος αλλά δεν θα ΄ταν τίποτα χωρίς μια γυναίκα.

Ο άντρας σκέφτεται τα μικρά παιδιά μας και τα κάνει ευτυχισμένα γιατί ο άντρας φτιάχνει τα παιχνίδια τους. Και αφού έφτιαξε τα πάντα ό,τι κι αν μπορούσε, έφτιαξε και τα λεφτά για ν΄ αγοράζει από άλλους άντρες. Αυτός είναι ο αντρικός κόσμος αλλά δεν θα ΄ταν τίποτα ούτε καν ένα τόσο δα πραγματάκι χωρίς μια γυναίκα .